GENAR Türkiye Raporu’nun Nisan 2026 sayısı, Türkiye’de tohumculuk sektörüne yönelik toplumsal algı ile makro-ekonomik ve bilimsel gerçeklikler arasındaki derin asimetriyi ortaya koymaktadır. Bulgulara göre Türkiye›de tohum meselesi, teknik bir tarımsal üretim konusu olmaktan çıkarak tamamen algı temelli bir jeopolitik güvenlik ve gıda endişesi meselesine dönüşmüştür. Resmi veriler, Türkiye’nin sertifikalı tohum üretiminde 1.35 milyon ton seviyesine ulaştığını, dış ticarette 2025 yılı itibarıyla 158 milyon dolar dış ticaret fazlası ile net ihracatçı konumunda bulunduğunu göstermesine rağmen toplumun neredeyse %60’ı, Türkiye’de tohumların tamamen veya ağırlıklı olarak ithal edildiğini düşünmektedir. Toplumdaki bu tarımsal dışa bağımlılık algısı, İsrail’in bölgesel tarım pazarında baskın olduğu şeklindeki yaygın (%48) bir inançla somutlaşmaktadır. Benzer şekilde kamuoyunda biyolojik bir gerçeklik olan F1 hibrit teknolojisi ile kısırlık mekanizmaları birbirine karıştırılmakta; kamuoyunun önemli bir kısmı, ticarî tohumların kısır olduğu yönündeki iddiaya inanma eğilimi göstermektedir. Katılımcıların eğitim ve gelir düzeyleri yükseldiğinde dahi bu karamsar tablonun ve bilgi kirliliğinin ortadan kalkmıyor olması, Türkiye’deki tohum tartışmasının salt bir ekonomik politika veya üretim kapasitesi sorunu olmadığını, aksine çok boyutlu bir stratejik iletişim, tarımsal okuryazarlık ve kamuoyu güveni inşasını gerektiren sosyolojik bir mesele olduğunu kanıtlamaktadır.
Menü