Bu çalışma, küresel jeopolitik risklerin ve enflasyonist baskıların gölgesinde Türkiye’de kamuoyunun ekonomi yönetimine duyduğu güven ile bireysel finansal davranış kalıplarını inceliyor. GENAR Türkiye Raporu Temmuz 2026 verilerine göre ekonomi yönetimine duyulan güven Haziran ayındaki 2,35 seviyesinden Temmuz ayında 2,19’a geriledi. Dış gelişmeler nedeniyle enflasyonla mücadele adımlarının beklenen sonuçları vermesindeki gecikme güven algısını baskılarken hanehalkı, bireysel finans yönetiminde belirgin bir uyum kapasitesi ve bütçe bilinci gösteriyor.
Kredi kartı, geleneksel paranın yerini alarak pasif bir borçlanma arayışından çok likidite akışını düzenleyen bir ödeme aracına dönüştü. Bankalararası Kart Merkezi (BKM) verilerine göre Haziran 2026 itibarıyla kredi kartı sayısı 150,3 milyona ulaştı; kartlı alışveriş hacmi enflasyonun üzerinde büyüyerek 13 trilyon TL’ye dayandı. Nakit çekim oranının %3,57’ye gerilemesi, toplumun yüksek maliyetli nakit yerine planlı kart kullanımına yöneldiğine ve nakitsiz toplum (cashless society) yapısını benimsediğine işaret ediyor.
Araştırma sonuçları, toplumun %61,7’sinin aktif olarak kredi kartı kullandığını ve kullanıcıların %65,9’unun kartı günlük harcamalarını karşılamak amacıyla tercih ettiğini gösteriyor. Kullanıcıların %58,9’unun ekstre borcunun tamamını her ay ödemesi belirli bir bütçe bilincine işaret ederken yalnızca asgari tutarı ödeyen %35,9’luk kesim ile borcunu ödeyemeyen %5,5’lik kesim devreden borç taşıyor. Böylece kart kullanıcılarının %41,4’ü ekstre borcunun bir bölümünü yüksek maliyetli bir kredi olarak taşımayı sürdürüyor.
Sonuç olarak çalışma, hanehalkının bütçesini gerçekçi bir biçimde yönettiğini ve dijital ödeme ekosistemine hızla uyum sağladığını, buna karşılık kullanıcıların önemli bir bölümünün devreden borç taşımayı sürdürdüğünü ortaya koyuyor. Bu iki eğilim birlikte okunduğunda ödeme altyapısındaki dönüşümün hanehalkı bilançolarındaki kırılganlığı ortadan kaldırmadığı görülüyor.