GENAR Türkiye Raporu, Şubat 2026 sayısında esnaf ve sanatkâr sınıfının değişen sosyo–ekonomik konumunu analiz etmektedir. Rapor, esnafı yalnızca kâr odaklı bir iktisadi aktör olarak değil, toplumsal düzeni sağlayan normatif bir sosyal sermaye unsuru olarak ele almaktadır. Araştırma bulguları, devlet desteklerinin etkinliği (%40,1 olumsuz görüş) ve dijitalleşme süreçlerine uyum (2.82/5 puan) konularında esnafın ciddi yapısal sorunlar yaşadığını; buna karşın toplum nezdindeki meşruiyetini ve vazgeçilmezliğini (%80,9 olumlu görüş) koruduğunu ortaya koymaktadır. Analiz kısmında bu asimetrik ilişki, Schumpeter’in “yaratıcı yıkım», Putnam’ın “sosyal sermaye” ve Oldenburg’un “üçüncü mekân” teorileri çerçevesinde tartışılmaktadır. Bu yorumlama ışığında rapor, esnafın geleceğinin sadece nakdi desteklerle değil, fiziksel yakınlık avantajını dijital teknolojilerle birleştiren hibrit (fygital) iş modelleriyle güvence altına alınabileceği sonucuna varmaktadır.
Menü