Bu çalışma, GENAR Türkiye Raporu’nun Şubat ayı bulguları çerçevesinde Türkiye siyasetinin güncel görünümünü sosyolojik ve ideolojik boyutlarıyla analiz etmektedir. Çalışma iki temel eksen üzerinde ilerlemektedir: Birincisi, Türkiye’de seçmen davranışının oy oranları ve ideolojik tanımlamalar üzerinden değerlendirilmesi; ikincisi ise Epstein dosyası bağlamında Batı modernitesi ve küresel elit algısının Türkiye kamuoyundaki yansımalarıdır.
Araştırma verileri, bugün seçim olsa siyasî partiler arasındaki rekabetin sürdüğünü ve iki büyük siyasî parti arasındaki farkın daraldığını göstermektedir. Bununla birlikte raporun asıl dikkat çekici yönü, seçmenlerin ideolojik dağılımında ortaya çıkan çok katmanlı yapıdır. AK Parti seçmeni içinde kendini Atatürkçü olarak tanımlayanların bulunması, CHP seçmeni içinde milliyetçi ve muhafazakâr kimliklerin yer alması, MHP ve İYİ Parti’de Atatürkçü damarın belirginliği ve DEM Parti seçmeninin çoğul karakteri, Türkiye’de siyasal aidiyetlerin tek eksenli bir ideolojik şemaya indirgenemeyeceğini ortaya koymaktadır. Sağ–sol ekseni tamamen ortadan kalkmamış olmakla birlikte özellikle bazı siyasî partilerde yüksek oranlarda seyreden ideolojik bağlamdaki “Fikrim yok” cevabı klasik ideolojik kategorilerin açıklayıcı lığının sınırlı kaldığını göstermektedir.
Raporun ikinci bölümünde ele alınan Epstein dosyası ise Türkiye kamuoyunda yalnızca bireysel bir suç vakası olarak değil, Batı merkezli değer sisteminin ahlâkî krizinin sembolü olarak yorumlanmaktadır. Katılımcıların önemli bir kısmı, meseleyi küresel elit ağları, kapitalist haz kültürü ve güç ilişkileri bağlamında değerlendirmekte; insan onuru, aile ve çocuk güvenliği gibi normatif değerleri merkeze almaktadır.
Sonuç olarak bu çalışma, Türkiye’de siyasal alanın keskin ideolojik saflıklardan ziyade tarihsel süreklilikler, kültürel aidiyetler ve çoğul kimlikler üzerinden şekillendiğini; küresel gelişmelerin ise yerel değer sistemleri içinde yeniden anlamlandırıldığını göstermektedir.