Bu makale, Adalet ve Kalkınma Partisi’nin (AK Parti) iktidarı döneminde Türkiye’de devlet aklının yeniden inşa sürecini kapsamlı biçimde analiz etmektedir. AK Parti, iktidar olmanın ötesinde, devleti yeniden kurmayı hedefleyen bir vizyonla hareket etmiş; bu süreçte altyapı yatırımlarından savunma sanayiine, çok katmanlı diplomasi anlayışından tam bağımsızlık idealine kadar birçok stratejik adım atılmıştır. Dış politika, Türkiye’nin “küresel adalet” söylemini taşıyan etkin ve çok boyutlu bir zemine dönüşürken içeride siyasal istikrarla desteklenen bu süreç, ulusal egemenliğin tahkimi açısından kritik bir rol oynamıştır.
Diğer yandan iç politikada yeni sorunlar, muhalefetin siyasal alternatif üretimindeki yetersizliği, kavramsal siyaset üretiminin zayıflaması ve iktidarın devrimci reform iradesindeki durağanlıkla birlikte belirginleşmiştir. CHP’nin iç krizleri ve siyaset dilinin sığlaşması, Türkiye’de demokratik temsilin sınırlandığını ve muhalefetin toplumla bağ kurmakta zorlandığını göstermektedir. Buna karşılık “Terörsüz Türkiye” süreci, geniş toplumsal destek bularak iç politikada yeniden kurucu bir iradenin işaretlerini sunmuştur.
Sonuç olarak makale, dış politikanın bir yükseliş ve kader alanına dönüştüğü, iç politikanın ise yeni sorunlar ve keder alanına evrildiği bir dönemi resmetmektedir. AK Parti’nin devlet aklını yeniden şekillendirme çabası, Türkiye’yi hem bölgesel hem de küresel ölçekte yeni bir pozisyona taşırken iç siyasette ise sürdürülebilir demokratik rekabetin eksikliği yapısal bir zafiyet olarak öne çıkmaktadır.