Bu çalışma, 2025 yılı Türkiye siyasetini dış politika, hükûmet icraatları, savunma sanayii, “Terörsüz Türkiye” süreci ve seçmen davranışları ekseninde bütüncül bir perspektifle ele almaktadır. Makale, Türkiye’nin klasik iç siyaset tartışmalarını aşan yapısal bir dönüşüm sürecinden geçtiğini ve bu dönüşümün hem devlet kapasitesi hem de toplumsal-siyasal denge açısından yeni bir safhaya işaret ettiğini ileri sürmektedir.
Dış politika bölümünde Türkiye’nin edilgen bir denge unsuru olmaktan çıkarak kriz alanlarında inisiyatif alan, oyun kurucu bir aktöre dönüştüğü vurgulanmaktadır. Lider diplomasisi, çok yönlü stratejik esneklik ve “akıllı güç” kapasitesi, Türkiye’nin maddî gücüyle orantısız biçimde küresel karar alma süreçlerinde yer almasını mümkün kılmaktadır. Bu durum, Türkiye’nin bölgesel konumunu geçici konjonktürlerden bağımsız, kalıcı bir stratejik kimliğe dönüştürmektedir.
Hükûmet icraatları bağlamında Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) döneminde inşa edilen altyapı, sağlık, ulaşım, enerji ve savunma ekosisteminin Türkiye’nin devlet kapasitesini niteliksel olarak dönüştürdüğü savunulmaktadır. Deprem bölgesinde iki yıl içinde yüz binlerce konut üretilebilmesi, bu kapasitenin somut bir göstergesi olarak ele alınmaktadır. Ekonomik zorluklara rağmen toplumsal tepkinin sınırlı kalması, devletin temel hizmetleri sürdürülebilir biçimde sunabilmesine duyulan güvenle ilişkilendirilmektedir.
Savunma sanayiinde ise 15 Temmuz darbe girişimi sonrası dönemde askerî ve teknolojik özerkliğin belirleyici hâle geldiği, Türkiye’nin NATO içindeki bağımlılık ilişkilerini aşan bir yerli-millî kapasite inşa ettiği vurgulanmaktadır. “Terörsüz Türkiye” süreci ise güvenlik merkezli bir politikanın ötesine geçerek siyasal ve kurumsal bir tasfiye hedefiyle ele alınmaktadır.
Son bölümde yer alan kamuoyu verileri, seçmen davranışlarının ağırlıklı olarak ekonomi ve lider performansı ekseninde şekillendiğini; kimlik, dış politika ve güvenlik temalarının ise sınırlı bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymaktadır.