Ülkemizde nüfus artış hızı, beklenmedik ve hızlı bir düşüş yaşadı. Bu durum, kamuoyu tarafından henüz büyük bir sorun olarak görülmüyor. On yılı aşkın süredir Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, ailelere yönelik “en az üç çocuk” çağrısını gündemde tutsa da kamuoyu meseleye mesafeli kalmaya devam etti; çünkü toplumun geniş kesimleri, bu sorunun günün birinde ciddi bir krize dönüşebileceğini öngörmedi.
Almanya’da öğretmenlik yapan bir dostumuz, oradaki nüfus sorunundan söz ederken şunları söyledi: “Anaokullarına gittiğinizde rengârenk bir çocuk topluluğuyla karşılaşıyorsunuz. Bu durum Almanları oldukça endişelendiriyor. Almanlar daha az çocuk yaparken göçmen ailelerin çocukları sınıflarda çoğunluğu oluşturmaya başlıyor.”
Bugüne kadar nüfus meselesini daha çok refah toplumlarının bir sorunu olarak görme eğilimindeydik. Genç nüfusuyla öne çıkan ülkemiz, kısa sürede nüfus artış hızında birçok refah toplumunun gerisine düştü. Bu sorunun uzun vadede derinleşeceği endişesi, hükümeti çeşitli alanlarda tedbir almaya yöneltti.
Evlenme yaşının yükselmesinin, evlenmeme ve çocuk sahibi olmama eğilimlerinin yaygınlaşmasının pek çok nedeni var. Toplumsal yapı yıllar içinde şekillenir; bir meselenin tam olarak anlaşılması için ayrıntılı ve gözleme dayalı sosyolojik araştırmalar gerekir. Meselenin nirengi noktaları keşfedilip başat nedenleri çözümlenebilirse adım adım iyileşmenin kapısı aralanabilir.